Verhalen

van sponsors & granny's

'Ze zijn zo blij dat iemand ver weg om hen geeft'

Hoe is het om je granny te bezoeken? En wat betekent het Adopt a granny-programma voor de ouderen? Lees hieronder verhalen van sponsors en granny’s.

'Wat een bijzondere vrouw!'

Ze pakken hun koffers en gaan. Jan en Els Verbruggen ontmoetten granny Ana uit Moldavië. Jan: ‘Ja, we zijn nieuwsgierig naar het leven daar. En we zijn ook benieuwd of de ondersteuning van Dorcas haar ook helpt.’ Els vult aan: ‘We doneren iedere maand een bepaald bedrag. Wij kunnen dat makkelijk missen. Voor Ana is dat van levensbelang. Zij kan daarmee dingen doen die ze anders niet kon doen.’

Na de reis komen Jan en Els aan in Moldavië, een land waar jarenlang een communistisch regime heerste. Jan en Els ontmoeten granny Ana, die in een kamer woont van zo’n zestien vierkante meter. Speciaal voor deze ontmoeting heeft Ana de kachel warm gestookt. ‘Dat doe ik niet elke dag. Alleen als er speciale gasten zijn’, zegt ze. Jan en Els geven nieuwe kleding aan Ana.

Jan en Els gaan met Ana in gesprek. Hoe gaat het met haar gezondheid? Ana vertelt: ‘Ik dank God dat het niet zo erg is als dat het geweest is. Er is een tijd geweest dat ik heel lastig voor mijn broer kon zorgen omdat ze zoveel last van haar knieën had.’

De ontmoeting en het gesprek maken diepe indruk op Jan en Els. ‘Het is zo’n lieve, warme vrouw die zich helemaal openstelt om te laten zien hoe zij leeft.’, zegt Els. Jan: ‘Ik heb geleerd dat iemand in die omstandigheden evengoed toch gelukkig kan zijn en toch maar steeds de moed heeft om toch door te zetten. Els vult aan: ‘Het geeft mij ook wat bescheidenheid. En het geeft ook een gevoel van nederig kunnen zijn. Dat neem ik wel mee naar Nederland. Het maakt mijn dankbaarheid groter.’

 

Het verhaal van Ana

66 jaar maar krachtig en volhardend. Granny Ana heeft altijd een lach op haar gezicht. Behalve als ze praat over haar verleden, over haar broer en dat ze er alleen voor staat. 60 euro heeft ze per maand om van te leven.

Geen slot op de deur

Zina is 67 jaar en woont in Moldavië. Ze staat er helemaal alleen voor. Haar broers en zussen zijn overleden en ze heeft geen man en kinderen. Zina is elke dag bang. Een tijd geleden kwamen er namelijk dieven in haar huis en namen haar papieren mee. Ze is nu erg bang dat dit nogmaals gaat gebeuren en dat dan ook haar paspoort wordt meegenomen. Dat is erg belangrijk voor haar want alleen met haar paspoort kan ze een uitkering aanvragen. Dat is maar zestig euro per maand maar dit is van levensbelang voor de oude vrouw. Zina’s huis is vies. Ze slaapt op een klam matras vol vlekken. De enige mensen die ze kan vertrouwen zijn twee vrijwilligers van Dorcas die haar regelmatig bezoeken. Ze nemen brandhout en een voedselpakket voor haar mee. Hopelijk durft Zina binnenkort ook naar de activiteiten van de kerk te komen. Daar kan ze andere ouderen ontmoeten en kan haar vertrouwen verder groeien.

Stuur jouw verhaal

We zijn benieuwd naar jouw Adopt a granny-verhaal.

Het verhaal van Bernard

‘Het is belangrijk om gezond te leven.’ Aan het woord is de 106-jarige Babu Bernard uit Tanzania. Ondanks zijn hoge leeftijd is hij nog gezond en behoorlijk actief. Zijn geheim? ‘Hard werken. En mijn geloof in God.’

Jouw verhaal op deze pagina?

Deel je ervaring met Adopt a granny.
Stuur het hieronder in en plaatsen 'm graag op deze site.

  • Sleep bestanden hierheen of
    Toegestane bestandstypen: jpg, gif, png, pdf, txt, doc, docx.
    • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

    Wie zijn wij?

    Wij verlangen ernaar dat mensen en gemeenschappen tot hun recht komen en bloeien.
    Wij zien armoede, uitsluiting en crisis, en de mensonwaardige gevolgen daarvan.
    Daar leggen wij ons niet bij neer. Wij werken aan blijvende verandering in het leven van de allerarmsten.
    Zo volgen wij Jezus Christus na.